πεισιχάλινος
πεισιχάλινος, obeying the rein
πεισῐχάλῑνος [ᾰ], ον,
- obeying the rein, ἅρματα Pi. P. 2.11.
πεισι·χάλινος, ος, ον [ῐχᾰῑ] qui obéit au frein, Pd. P. 2, 21.
Étym. πείθω, χαλινός.
πεισιχάλινος, [λῑ], dem Zügel gehorchend, Pind. P. 2.11, ἅρματα.
πεισιχᾰλῑνος
- 1obeying the bit ἔν θʼ ἅρματα πεισιχάλινα P. 2.11
πεισιχάλινος
πεισῐ-χάλῑνος, ον,
- obeying the rein, Pind.