πεισμονή
πεισμονή, persuasion
πεισμ-ονή, ἡ,
- persuasion, Ep.Gal. 5.7, cf. PMag.Par. 2.274, PLond. 5.1674.36 (vi A. D.).
- 2 confidence, ἡ ἐξ ἀλλήλων πρὸς ἀλλήλους γινομένη π. A.D. Synt. 299.17.
- II quality of a cable, pertinacity, Eust. 28.24, 741.8, etc.
πεισμονή, ῆς (ἡ) persuasion, d’où confiance, NT. Gal. 5, 7.
Étym. πείθω.
πεισμονή, ἡ, = πεῖσμα 3, NT.
Strong 3988
*†
persuasion: Ga 5:8.†
πεισμονή, ἡ,
= πειθώ
- persuasion, NTest.