πεῖσμα
πεῖσμα, a ship’s cable
πεῖσμα2, persuasion, confidence
πεῖσμα (A), ατος, τό,
- shipʼs cable, usu. the stern-cable by which the ship was made fast to the land, λιμήν . ., ἵνʼ οὐ χρεὼ πείσματός ἐστιν—οὔτʼ εὐνὰς βαλέειν, οὔτε πρυμνήσιʼ ἀνάψαι Od. 9.136; πεῖσμα δʼ ἔλυσαν ἀπὸ τρητοῖο λίθοιο 13.77; πεῖσμα . . κίονος ἐξάψας μεγάλης 22.465: pl., ἀπὸ πείσματʼ ἔκοψα νεός 10.127, cf. A. Supp. 765, Ag. 195 (lyr.); πίσυνοι λεπτοδόμοις π., of Xerxes’ bridge of boats, Id. Pers. 112 (lyr.): metaph., ἐχόμενοι ὥς τινος ἀσφαλοῦς π. Pl. Lg. 893b; ἔλυσεν οἷον νεὼς πείσματα Id. Ti. 85e; τύχης π. λυσάμενος BCH 25.327 (Mysia); of the marriage-tie, Ph. 1.563: prov., πᾶν πεῖσμα διέρρηκται Hld. 7.25: metaph., of reins, νέμειν πείσματα Θήβης Epic. in BKT 5 (1) p.115.
- 2 generally, rope, Od. 10.167; boat-rope, painter, Theophil. 6.
- 3 stalk of the fig, Gp. 10.56.2and4; cf. πάσμα, πέσμα. (*πενθ-σμα, cf. Goth. bindan ‘bind’, etc.)
πεῖσμα (B), ατος, τό, (πείθω) )
- persuasion, confidence, μετὰ βεβαίου π. S.E. P. 1.18, cf. Arr. Epict. 2.20.26 (pl.), Porph. Abst. 2.37;μετὰ πείσματος τεθαρρηκότος confidently, Plu. Cons.Apoll. 2.106d.
πεῖσμα, ατος (τὸ) propr. ce qui lie, d’où :
I au pr.
1 câble avec lequel on attachait l’arrière du navire à la terre, amarre de navire, Od. 13, 77 ; Eschl. Pers. 117, Suppl. 765 ; fig. Plat. Tim. 85e, Leg. 893b, etc. ||
2 p. ext. tout cordage servant à tenir, Od. 9, 136 ; 10, 127, 167 ; 22, 465 ; Eschl. Ag. 195 ||
II p. anal. ou fig.
1 queue par laquelle la figue tient à la branche, Geop. 10, 56, 2 et 4 ||
2 persuasion, d’où confiance, Sext. P. 1, 18 ; Arr. Epict. 2, 20, 26.
Étym. p. *πένθ-σμα, de la R. indo-europ. bhendh-, lier, cf. πενθερός et p.-ê. πάσχω, angl. bind.
πεῖσμα ¹, ατος, τό,
1) Tau, Seil, bes. Schiffstau, mit welchem man das Schiff am Lande festband, gew. an einem dazu durchbohrten Steine, Od. 13.77, oder auch wohl an einer Säule, vgl. 9.136, 10.127, bevor man Anker brauchte, das also das Schiff in Gehorsam festhielt ; νηῶν ὅπλα, πείσματα καὶ σπεῖρα, Od. 6.269 ; von πρυμνήσια nicht verschieden, 9.136, 137 ; Aesch. ναῶν τε καὶ πεισμάτων ἀφειδεῖς, Ag. 188 ; πεισμάτων σωτηρία, Suppl. 746 ; ποντίοις πείσμασι, Eur. Hec. 1080 ; Hipp. 762 u. öfter bei sp.D. in der Anth. Auch in Prosa, ἐχόμενοι ὥς τινος ἀσφαλοῦς πείσματος ἐπιβαίνωμεν εἰς τὸν νῦν λόγον, Plat. Legg. X.843b ; ἔλυσε οἷον νεὼς πείσματα, Tim. 85e ; Sp., wie Plut., dessen Stelle glor.Ath. 6 ἐπὶ πεισμάτων ἐκκεχυμένον βίον verderbt ist.
2) der Fruchtstiel der Feige, Geop.
1) Tau, Seil, bes. Schiffstau, mit welchem man das Schiff am Lande festband, gew. an einem dazu durchbohrten Steine, Od. 13.77, oder auch wohl an einer Säule, vgl. 9.136, 10.127, bevor man Anker brauchte, das also das Schiff in Gehorsam festhielt ; νηῶν ὅπλα, πείσματα καὶ σπεῖρα, Od. 6.269 ; von πρυμνήσια nicht verschieden, 9.136, 137 ; Aesch. ναῶν τε καὶ πεισμάτων ἀφειδεῖς, Ag. 188 ; πεισμάτων σωτηρία, Suppl. 746 ; ποντίοις πείσμασι, Eur. Hec. 1080 ; Hipp. 762 u. öfter bei sp.D. in der Anth. Auch in Prosa, ἐχόμενοι ὥς τινος ἀσφαλοῦς πείσματος ἐπιβαίνωμεν εἰς τὸν νῦν λόγον, Plat. Legg. X.843b ; ἔλυσε οἷον νεὼς πείσματα, Tim. 85e ; Sp., wie Plut., dessen Stelle glor.Ath. 6 ἐπὶ πεισμάτων ἐκκεχυμένον βίον verderbt ist.
2) der Fruchtstiel der Feige, Geop.
πεῖσμα ², ατος, τό,wie πεῖσις, Ueberzeugung, Vertrauen, π. ἐμποιεῖν = πειθὼ ἐμπ., S.Emp. adv.eth. 149 ; μετὰ πείσματος, ib. 164, u. oft ; Arr.; das, worauf man sich verlassen kann, Iul. Caes. 32.8.
(Von der ersten Bdtg ist ΠΕΝΔ = ΠΕΔ die Wurzel.)
(Von der ersten Bdtg ist ΠΕΝΔ = ΠΕΔ die Wurzel.)
πεῖσμα
-ατος, τό
[πενθ-, to bind. Cf. πενθερός.]
A ship’s cable Od. 6.269, Od. 9.136, Od. 10.96, 127, Od. 13.77, Od. 22.465.
A rope or fastening in general Od. 10.167.
πεῖσμα , ατος: rope, cable, esp. the stern - cable or hawser used to make the ship fast to land, Od. 6.269, Od. 10.96, Od. 13.77; also a cord plaited of willow withes, Od. 10.167. (Od.)
πεῖσμα, ατος, τό,
πείθω
- a shipʼs cable, Od., Aesch.:— generally, a rope, Od. (Properly, that which holds in obedience.)