πείρω

πείρω, aor. 1 ἔπειρα, Ep. πεῖρα Il. 7.317, etc.:—Pass., pf. πέπαρμαι 1.246, etc.: aor. ἐπάρην [ᾰ] (ἀνα-) Hdt. 4.94:—

• pierce, run through, mostly of cooking, κρέα τʼ ὤπτων, ἄλλα τʼ ἔπειρον they spitted meat, Od. 3.33, cf. Paus. 4.17.1; in full, μίστυλλόν τʼ ἄρʼ ἐπισταμένως πεῖράν τʼ ὀβελοῖσιν Il. 7.317; ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν they stuck the meat round (i.e. on) the spits, 1.465; also ἔγχεϊ νύξε . . διὰ δʼ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων ran it through his teeth, 16.405: c. acc., τόν γε φίλης διὰ χειρὸς ἔπειρεν αἰχμῇ 20.479; ἰχθῦς ὣς πείροντες Od. 10.124, cf. Ach.Tat. 3.4 (Pass.); τῇ τριαίνῃ . . ἔπειρε καὶ ἀνεῖλε Str. 13.1.38:—Pass., σκῆπτρον, δέπας χρυσείοις ἥλοισι πεπαρμένον, studded with golden nails, Il. 1.246, 11.633; ὀδύνῃσι πεπαρμένος pierced with pain, 5.399, Archil. 84 (also π. ἀμφʼ ὀδύνῃσι A.R. 4.1067); περὶ δουρὶ πεπαρμένη Il. 21.577; ἀμφʼ ὀνύχεσσι Hes. Op. 205.
• • II metaph., ἀνδρῶν τε πτολέμους ἀλεγεινά τε κύματα πείρων cleaving a way through, Il. 24.8, Od. 8.183; πεῖρε κέλευθον clave her way [through the sea], 2.434: abs. in the same sense, A.R. 2.326, 398. (Cf. περόνη, OSlav. na-perją ‘pierce’.)

πείρω, aor. ἔπειρα u. ἔπαρον, perf. pass. πέπαρμαι (τέρας), von einem Ende bis zum andern durchdringen, durchbohren, durchstoßen ; κρέα ἔπειρον, sie steckten das Fleisch, um es zu braten, an Bratspieße, Od. 3.33 ; und mit dem Zusatz ὀβελοῖσιν, Il. 7.317, 24.623, Od. 19.422, vgl. 10.124 ; auch κρέα ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν, sie steckten das Fleisch um die Bratspieße, so daß es diese umgab, Il. 1.465, Od. 3.462 u. öfter ; διὰ δʼ αὐτοῦ πεῖρεν ὀδόντων ἔγχεϊ, mit dem Speer stieß er ihm durch die Zähne, Il. 16.405 ; αἰχμῇ τόνγε φίλης διὰ χειρὸς ἔπειρεν, Il. 20.479 ; u. pass., ἥλοισι πεπαρμένον, Il. 1.146, 11.633, mit Buckeln beschlagen ; πεπαρμένη περὶ δουρί, Il. 21.577 ; ἀμφʼ ὀνύχεσσι, Hes. O. 207 ; u. übertr., ὀδύνῃσι πεπαρμένος, von Schmerzen durchbohrt, Il. 5.399, wie Archil. 64, ὀδύνῃσι πεπαρμένος διʼ ὀστέων ; ἦτορ πεπαρμένον ἀμφʼ ὀδύνῃσι, Ap.Rh. 4.1067. – Auch κύματα πείρειν, die Wogen durchschneiden, das Meer (von einem Ende dis zu dem andern) durchfahren, Il. 24.8, Od. 8.183, 13.91, 264 ; eben so κέλευθον, Od. 2.434, von einem Seewege ; u. absolut, so daß man ὁδόν ergänzen kann, Ap.Rh. 1.326, 398, durchwandern, durchziehen. – Nonn. vrbdt δόρυ π., hindurchstoßen, D. 32.196, 39.316.

πείρω

3 sing. aor. ἔπειρε Il. 9.210, Il. 20.479 : Od. 14.75. πεῖρε Il. 16.405 : Od. 2.434.

3 pl. ἔπειραν Il. 1.465, Il. 2.428 : Od. 3.462, Od. 12.365, Od. 14.430. πεῖραν Il. 7.317, Il. 24.623 : Od. 19.422.

Pass. Pf. pple. πεπαρμένος -η, -ον Il. 1.246, Il. 5.399, Il. 11.633, Il. 21.577. (ἀμ-)

To drive something pointed through, pierce, transfix : ἥλοισι πεπαρμένον (studded with . .) Il. 1.246, Il. 11.633, τὸν διὰ χειρὸς ἔπειρεν αἰχμῇ Il. 20.479. Cf. Il. 21.577 : ἰχθῦς ὣς πείροντες (spearing) Od. 10.124.

Fig.: ὀδύνῃσι πεπαρμένος Il. 5.399.

To drive (something through something) : διὰ δʼ αὐτοῦ πεῖρεν [ἔγχος] ὀδόντων Il. 16.405.

To spit (meat) Il. 1.465 = Il. 2.428, Il. 7.317 = Il. 24.623, Il. 9.210 : Od. 3.33, 462 = Od. 12.365 = Od. 14.430, Od. 14.75, Od. 19.422.

To cleave (waves) : ἀνδρῶν τε πτολέμους κύματά τε πείρων (app. with a zeugma) Il. 24.8 : = Od. 8.183 = Od. 13.91 = 264.

With cognate acc. : νηῦς πεῖρε κέλευθον (cleft her way) Od. 2.434.

πείρω , ipf. ἔπειρον, πεῖρε, pass. perf. part. πεπαρμένος, plup. πέπαρτο: pierce through, pierce, transfix, Il. 16.405; of piercing meat with spits (κρέα ὀβελοῖσιν), and pass., ἥλοισι πεπαρμένος, ‘studded,’ Il. 1.246; fig., ὀδύνῃσι, Il. 5.399; also fig., κέλευθον, κύματα, ‘cleave’ oneʼs way, ‘plow’ the waves, Od. 2.434, Od. 8.183.

πείρω

• • Ito pierce quite through, fix meat on spits, for roasting, Il.; κρέα ἀμφʼ ὀβελοῖσιν ἔπειραν Il.:—also, διὰ πεῖρεν ὀδόντων ἔγχεϊ he ran him through the teeth with a spear, Il.:— Pass., ἥλοισι πεπαρμένον studded with golden nails, Il.; but, ὀδύνηισι πεπαρμένος pierced with pain, Il.; also, πεπαρμένη περὶ δουρί Il.
  • IImetaph., κύματα πείρειν to cleave the waves, Hom.; πεῖρε κέλευθον clave her way [through the sea], Od.