πεντάς
πεντάς, group of five
πεντάς, άδος, ἡ,
- = πεμπάς, group of five, Ascl. Tact. 7.6, Str. 15.1.51 (pl.); the number five, Arist. Metaph. 1082a2, Ph. 1.14, Plu. Aet.Gr. 2.264a, Iamb. Comm.Math. 18.
πεντάς, άδος (ἡ) [ᾰδ] nombre de cinq, groupe de cinq personnes ou choses, Plut. M. 429e ; Anth. 6, 190, etc.
Étym. πέντε.
πεντάς, ἡ, = πεμπάς, die Fünf, Fünfzahl, Arist. anal. post. 2.13 ; Plut. de def. orac. 36 u. öfter ; σταφυλῆς, Gaetul. 3 (VI.190); Strat. 4 (XII.4); Ep.adesp. 662 (APP 136).
πεντάς, άδος,
later form of πεμπάς.