πενταπλόος
πενταπλόος, five-fold
πεντα-πλόος, α, ον, contr. πεντα-πλοῦς, ῆ, οῦν,
- five-fold, PRev.Laws 11.6, al. (iii B. C.), LXX 3 Ki. 6.31; ἡ πενταπλόα (sc. κύλιξ) a cup of five ingredients, Philoch. 43, Aristodem. ap. Ath. 11.495f.
- 2 = πεντάπλοκος, Hp. Fist. 4.
πεντα·πλόος-οῦς, έα-ῆ, όον-οῦν, quintuple, Spt. 3 Reg. 6, 31 ; πενταπλῆ κύλιξ, Callix. (Ath. 495e) coupe contenant cinq substances (vin, miel, huile, orge, fromage) et qu’on offrait au vainqueur dans certains jeux.
Étym. π. -πλόος.
πενταπλόος, zsgzn -πλοῦς, fünffältig, Sp.