πενταγωνικός
πενταγωνικός, pentagonal
πεντα-γωνικός, ή, όν,
- pentagonal, σχῆμα Nicom. Ar. 2.10; ἀριθμός Iamb. in Nic. p.60 P. Adv. -κῶς Theo Sm. p.39 H., Iamb. in Nic. p.60 P.
πενταγωνικός, ή, όν [ᾰ] qui concerne le pentagone, Nicom. Arithm. 2, 10, 1 Hoche.
Étym. πεντάγωνος.
πενταγωνικός, ή, όν, von fünfeckiger Art, Iambl. arithm., im adv.