περίακτος
περίακτος, turning on a centre
περίακτος, ον, (περιάγω)
- turning on a centre or pivot, δίφροι π. ArtemoHist. 12; π. τροχοί water-wheels, Ph. Bel. 91.44; π. ἄντλημα water-wheel, Plu. Sollert. 2.974e; μηχανήματα π. machines for draining land, Ph. Bel. 97.23; μηχαναὶ ἀπὸ σκηνῆς π. machines for changing the scene on the stage, Plu. Glor.Ath. 2.348e; also περίακτοι, αἱ, as Subst., Poll. 4.126, Vitr. 5.6.8.
- 2 π. ὁδός a winding road, Anon.Hist.(FGrH 151) p.819J.
- II metaph., τὸ π. ‘the old saw’, Plu. Comp.Lys.Sull. 3; τὸ π. ἐκ τῆς Ἀκαδημείας Id. Fac.lun. 2.922f.
περίακτος, ος, ον :
1 qu’on peut tourner, Artémon (Ath. 637c) ; Plut. M. 974c ; μηχαναὶ π. Plut. M. 348e, mécanisme qu’on fait pivoter sur la scène ; τὸ περίακτον, Phil. byz. 97, baliste mobile ||
2 qui circule de tous côtés, en parl. de propos, de bruits, etc. Plut. M. 922f ; Lys. c. Syll. 3.
Étym. περιάγω.
περίακτος, umgedreht oder herum zu drehen ; δίφροι, Stühle mit Drehfüßen, Artemo bei Ath. XIV.637c ; τὰ περιάκτα, eine Wurfmaschine, Mathem. vett. Bei Plut. glor.Ath. 6 auch μηχαναὶ ἀπὸ σκηνῆς περίακτοι. – Das Umhergetragene, Verbreitete, Plut. Cim. 2.