περιαλγέω
περιαλγέω, to be greatly pained at
περιαλγ-έω,
- to be greatly pained at a thing, τῇ συμφορᾷ Antipho Soph. 54; τῷ πάθει Th. 4.14; τῇ ἀτιμίᾳ Pl. Hipparch. 229d; ἐπὶ τούτοις Ael. VH 2.4, cf. Ph. 2.178; κατά τι Id. Fr. 57 H.: c. acc., Id. 2.436.
περι·αλγέω-ῶ, être très affligé : τινι, Thc. 4, 14 ; ou ἐπί τινι, El. V.H. 2, 4, de qqe ch.
περιαλγέω, um und um Schmerz empfinden, τῷ πάθει Thuc. 4.14, Sp. öfter.
περιαλγέω
- to be greatly pained at, τινί Thuc.