περίγειος
περίγειος, surrounding the earth
περίγειος, ον,
- surrounding the earth, φῶς, opp. αἰθέριος, Stoic. 1.28; τὰ π. Cleanth. ib. 111; π. χῶρος Ph. 1.196; κόσμος Alex.Aphr. Pr. 2.47.
- 2 of the earth, opp. ἀέριος etc., θεοί Cat.Cod.Astr. 8(4).252.
- II Astron., near the earth, σελήνη Vett.Val. 55.23, etc.: Comp., Ptol. Alm. 9.1: Sup., ib. 3.3; τὸ π. (sc. σημεῖον) perigee, ibid.; π. ἐναντίωσις Phlp. in Cat. 80.9.
περί·γειος, ος, ον :
1 qui entoure la terre, A. Aphr. Probl. 2, 47 ||
2 de la terre, terrestre, Isocr. Ep. 10 ; Plut. M. 745b, etc.
Étym. π. γῆ.
περίγειος, die Erde umgebend, rings um die Erde gehend, Plut. Symp. 9.14.4 u. a.Sp.