περιοίκιον
περιοίκιον, space round a dwelling
περιοίκ-ιον, τό,
- space round a dwelling, Is. Fr. 102, Aristid. Or. 51(27).55.
περιοίκιον, ου (τὸ) terrain autour d’une ville ou d’une habitation, Is. (Harp.) ; Arstd. t. 1, 359.
Étym. περίοικος.
περιοίκιον, τό, wie περίβολος², der eine Wohnung, Stadt zunächst umgebende Raum, Sp.