περιοικίς

περιοικ-ίς, ίδος, ἡ, pecul. fem. of περίοικος,

• dwelling or lying round about, neighbouring, [πόλιες] Hdt. 1.76, 9.115, cf. X. HG 3.2.23; νῆσοι Th. 1.9; κῶμαι Plb. 5.8.4, Plu. Cat.Ma. 1.
• • II as Subst. (sc. γῆ, χώρα), country round a town, as of Sparta, Th. 3.16; of Elis, Id. 2.25.
  • • 2 town of περίοικοι, dependent town, Arist. Pol. 1320b6, Po. 1448a36, Str. 10.2.2, 6.1.6 (v.l. περιοικίας).

περιοικίς, ἡ, eigtl. bes. fem. zu περίοικος ; πόλεις, ringsumher liegend, bewohnt, Her. 1.76, 9.115 ; vgl. Strab. 6.1.6 u. Arist. Pol. 6.5, νῆσοι, Thuc. 1.9, auch ἡ περιοικίς, sc. γῆ, 2.25, das Land umher ; αἱ περιοικίδες κῶμαι, Pol. 5.8.4, wie Plut. Philop. 13 (s. συντέλεια); nach Arist. poet. 2 sagten die Dorier κώμη für ἡ περιοικίς.

περιοικίς, ίδος, ἡ, fem. of περίοικος

• • Idwelling or lying round about, neighbouring, Hdt., Thuc.
  • IIas Subst. (sc. γῆ, χώρα) , the country round a town, the suburbs, Thuc.
  • • 2a town of περίοικοι, a dependent town, Arist.