πλυντικός
πλυντικός, clothes-cleaning
πλῠν-τικός, ή, όν,
- = πλυντήριος, Arist. Sens. 443a1, Poll. 7.39; ἡ π. (sc. τέχνη) clothes-cleaning, Pl. Plt. 282a.
πλυντικός, ή, όν, qui concerne le lavage, Arstt. Sens. 5, 1 ; ἡ πλυντική (s. e. τέχνη) Plat. Pol. 282a, l’art de lessiver.
Étym. πλύνω.
πλυντικός, zum Auswaschen, Reinigen gehörig, geschickt, geneigt, ἡ πλ., sc. τέχνη, Waschkunst, Plat. Polit. 282a.