πλωΐζω
πλωΐζω, sail on the sea
πλω-ΐζω,
- sail on the sea, πλωΐζεσκʼ ἐν νηυσί Hes. Op. 634 (Pl. R. 388a implies πλωΐζεσκʼ ἀλύων in Il. 24.12); οἱ Ἕλληνες μᾶλλον ἔπλῳζον began to use ships or practise navigation, Th. 1.13:—Med., Sammelb. 7332 (iii B. C.), Str. 17.1.6, Luc. Hist.Conscr. 62: aor. inf. Pass. πλωϊσθῆναι, πρὸς πόλιν Just. Edict. 13.6:—written πλοΐζομαι in Sammelb. 7169.20 (ii B. C.), Plb. 4.47.1, 5.88.7, D.S. 3.34, Arr. Peripl.M.Eux. 23.—On the form, v. sq.
πλωΐζω (seul. prés. Plat. Rsp. 388a, impf. ἐπλώϊζον, Thc. 1, 13 et impf. itér. 3 sg. πλωΐζεσκεν, Hés. O. 632) naviguer ||
Moy. (seul. part. prés.) m. sign. Str. 791 ; Luc. H. conscr. 62 ; V.H. 26.
Étym. πλώω.
πλωΐζω, u. in ganz gleicher Bdtg med. πλωΐζομαι, = πλώω, πλέω, schiffen, zu Schiffe fahren ; πλωΐζεσκʼ ἐν νηυσί, Hes. O. 636, wie das act. auch Plat. Rep. III.388a aus Il. 24.12 (wo δινεύεσκε steht) anführt ; jetzt auch Thuc. 1.13, wie Luc. Vit.auct. 26 ; bei Pol. u. Suid. πλοΐζομαι.
πλωΐζω
- Ionic imperf. πλωίζεσκον:— to sail on the sea, Hes.; οἱ Ἕλληνες μᾶλλον ἐπλώιζον began to use ships or practise navigation, Thuc.:—as Dep. πλωίζομαι, Strab., Luc.