πλωτήρ
πλωτήρ, a sailor, seaman
πλω-τήρ, ῆρος, ὁ, (πλώω)
- sailor, seaman, Archyt. ap. Stob. 3.1.112, Ar. Ec. 1087, Pl. R. 489a; including rowers, navigators, and passengers, Arist. Pol. 1276 b20, 1279a4, Plot. 4.3.21; epith. of the Dioscuri, IG 42(1).511 (Epid., ii A. D.).
- 2 swimmer, Nonn. D. 1.65, al., Musae. 2; of fishes, Opp. H. 2.196.
- II as Adj., floating, λόφος Nonn. D. 23.107.
πλωτήρ, ῆρος (ὁ)
1 navigateur, Ar. Eccl. 1087 ; Plat. Rsp. 489a ; en gén. tout homme de mer (rameur ou navigateur) Arstt. Pol. 3, 4, 2, etc. ||
2 nageur, Mus. 2.
Étym. πλώω.
πλωτήρ, ῆρος, ὁ, = πλώτης ; Ar. Eccl. 1087, Plat. Rep. VI.489a u. Sp.
πλωτήρ, ῆρος, ὁ,
πλώω
- a sailor, seaman, Ar., Plat.; including rowers and navigators, Arist.