πολυκίνητος
πολυκίνητος, full of movement
πολῠ-κίνητος [ῑ], ον,
- full of movement, ὄψις Plu. QConv. 2.681a, cf. Gal. UP 16.6; restless, Id. 8.131; ἔκστασις Iamb. Myst. 3.2; τὸ ἄρχειν π. καὶ πολυμέριμνον Arist. Mu. 400b9.
πολυ·κίνητος, ος, ον [ῠῑ] fortement agité ou qui s’agite beaucoup, Arstt. Mund. 6, 34 ; Plut. M. 681a.
Étym. π. κινέω.
πολυκίνητος, viel, sehr, stark bewegt, Arist. u. Sp., wie Schol. Il. 2.814.