πολυκώκυτος
πολυκώκυτος, much-lamenting
πολυ-κώκῡτος, ον,
- full of wailing, Ἀΐδαο δόμοι Thgn. 244.
πολυ·κώκυτος, ος, ον [ῠῡ] qui se lamente beaucoup, Thgn. 244.
Étym. π. κοκύω.
πολυκώκυτος, [ῡ], viel klagend, klagenreich, Theogn. 244.
πολυκώκυτος
πολῠ-κώκῡτος, ον,
- much-lamenting, Theogn.