πολυκτήμων
πολυκτήμων, with many possessions, exceeding rich
πολυ-κτήμων, ον, gen. ονος,
- with many possessions, exceeding rich, Il. 5.613, S. Ant. 842 (lyr.): in later Prose, Eus. Mynd.59, Alex.Aphr. in Top. 147.14: c. gen., π. βίου E. Ion 581.
πολυ·κτήμων, ων, ον, gén. ονος, qui possède beaucoup, très riche, opulent, Il. 5, 613 ; Soph. Ant. 843 ; avec le gén. Eur. Ion 581.
Étym. π. κτῆμα.
πολυκτήμων, ον, von vielem Besitz, reich, begütert ; Il. 5.613 ; βίου, Eur. Ion 581 ; ἄνδρες, Soph. Ant. 835.
πολυκτήμων
[πολυ-, πολύς + κτῆμα.]
Having many possession, wealthy Il. 5.613.
πολυκτήμων : with much possessions, Il. 5.613†.
πολυκτήμων
πολυ-κτήμων, ονος,
- with many possessions, exceeding rich, Il., Soph.; c. gen., π. βίου Eur.