πολύκτιτος
πολύκτιτος, building much
πολύ-κτῐτος, ον, (κτίζω)
- building much, Orph. H. 10.2.
πολύ·κτιτος, ος, ον [ῐ] qui crée (propr. qui fonde) beaucoup de choses, Orph. H. 9, 20.
Étym. π. κτίζω.
πολύκτιτος, viel bauend, schaffend, Orph. H. 9.2.