πολυκτέανος
πολυκτέανος, with many possessions
πολυ-κτέᾰνος, ον,
- = πολυκτήμων, Pi. O. 10(11).36, Call. Ap. 35, Opp. C. 1.239; Ῥωμαῖοι IG 14.809.
πολυ·κτέανος, ος, ον [ᾰ] aux possessions nombreuses, très riche, Pd. O. 10, 44.
Étym. π. κτέανον.
πολυκτέανος, von vielem Besitz, reich ; πατρίς, Pind. Ol. 11.36 ; ἄρουραι, Antist. 2 (Plan. 243); Ῥωμαῖοι, Ep.adesp. (APP 388).
πολυκτέανος, -ον
- 1affluent πατρίδα πολυκτέανον O. 10.36
πολυκτέανος
πολυ-κτέᾰνος, ον,
κτέανον
= πολυκτήμων, Pind.