πρήθω

πρήθω, impf. ἔπρηθον (ἐν-): aor. ἔπρησα (v. infr.): —Pass., pf. πέπρησμαι: aor. ἐπρήσθην (v. infr.): A.R. seems to use πρήσοντα, πρήσοντος as pres. part., 4.819, 1537: (for the signf. burn, v. πίμπρημι; cf. also ἐμπρήθω, πρηστήρ):—Ep. Verb (rarely if ever in Com., v. infr.),

• blow out, swell out by blowing, ἔπρησεν δʼ ἄνεμος μέσον ἱστίον Od. 2.427; ἐν δʼ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον Il. 1.481; νότου πρήσαντος ἅλα AP 13.27 (Phal.); πρῆσαι γαστέρα LXX Nu. 5.22:—Pass., ἐπρήσθη dub. in Amphis 30.10; κοιλία πεπρησμένη LXX Nu. 5.21; πέπρησται ἱστία Ael. NA 2.17; λαίφεα πρησθέντα Q.S. 14.416.
• • • 2 spout, τὸ δʼ [αἷμα] ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας πρῆσε he spouted blood from his mouth and nostrils, Il. 16.350.
    • 3 blow into a flame, π. πυρὸς μένος, of Hephaestus, A.R. 4.819.
  • II intr., blow, ib. 1537.

πρήθω, 1) verbrennen ; im praes. nur poetisch u. wahrscheinlich nur in Kompp. vorkommend, wie ἐνέπρηθον, Il. 9.589 ; fut. πρήσω u. folgde tempp. gehören zu πίμπρημι.
2) blasen, durch Blasen anschwellen, ἔπρησεν δʼ ἄνεμος μέσον ἱστίον, der Wind schwellte das Segel mitten auf, Od. 2.427, vgl. ἐν δʼ ἄνεμος πρῆσεν μέσον ἱστίον Il. 1.481 ; ἅλα νότου πρήσαντος, Phalaec. 5 (XIII.27). – Dah. auch = durch Blasen hervortreiben, hervorsprudeln machen ; αἷμα ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας πρῆσε, er ließ das Blut aus dem Munde und den Nasenlöchern hervorströmen, Il. 16.350 ; – durch Hauchen anfachen, πρήσοντα πυρὸς μένος, Ap.Rh. 4.819 ; aber πρήσοντος ἀήτεω 4.1537 ist intr., wehen.
(Vgl. über die Zurückführung beider Bedeutungen auf eine, fachen, Buttmann Lexil. I p. 106 ; verwandt ist unser brennen, alt bernen, Bernstein, engl. burn.)

†πρήθω

3 sing. aor. ἔπρησε Od. 2.427. πρῆσε Il. 1.481, Il. 16.350.

Nom. pl. masc. pple. πρήσαντες Il. 7.429, 432.

Infin. πρῆσαι Il. 2.415.

(ἀνα-, ἐμ-)

• • 1

    Of wind, to blow into, swell by blowing: ἔπρησεν ἄνεμος ἱστίον Od. 2.427. Cf. Il. 1.481.

  • 2

    To eject by blowing, spirt out: αἷμʼ ἀνὰ στόμα Il. 16.350.

  • 3

    To burn, consume (with or in fire): πυρὸς θύρετρα (genit. of material) Il. 2.415. Cf. Il. 7.429, 432.

πρήθω , aor. ἔπρησα, πρῆσε, inf. πρῆσαι: a verb combining the notions, blow, stream, burn; ἔπρησεν δʼ ἄνεμος μέσον ἱστίον, ‘swelled,’ ‘filled,’ Od. 2.427; with ἐν, Il. 1.481; (αἷμα) ἀνὰ στόμα καὶ κατὰ ῥῖνας| πρῆσε χανών, ‘spirted,’ Il. 16.350; πυρί and πυρός, Il. 7.429, 432, Il. 2.415.

πρήθω no perf. in use.

• • • 1to blow up, swell out by blowing, ἔπρησεν δʼ ἄνεμος μέσον ἱστίον Od.
    • 2to blow out, drive out by blowing, τὸ δʼ αἷμα ἀνὰ στόμα πρῆσε he blew a shower of blood through his mouth, Il.