προβόλαιος
προβόλαιος, held out before
προβόλ-αιος, ον,
- held out before one, levelled, in rest, δούρατι προβολαίῳ Theoc. 24.125; προβόλαιος alone, = πρόβολος II, εἴσω τὸν π. ἔχων Orac. ap. Hdt. 7.148.
προβόλαιος, ος, ον, qu’on présente en avant, qu’on oppose, Thcr. Idyl. 24, 123 ; subst. ὁ πρ. (s. e. ἄκων) Oracl. (Hdt. 7, 148) épieu ou javeline en arrêt ; cf. πρόβολος.
Étym. προβολή.
προβόλαιος, = πρόβολος ; δόρυ, vorgehaltener, vorgestreckter Speer, Theocr. 24.123, δούρατι δὲ προβολαίῳ ἀνδρὸς ὀρέξασθαι.
προβόλαιος, ον,
- held out before one, levelled, couched, of a spear, Theocr.: ὁ πρ., alone, a spear, ap. Hdt.