προκάρηνος
προκάρηνος, head-foremost
προκάρηνος [ᾰ], ον,
- head-foremost, AP 7.632 (Diod.), 9.533, Musae. 341, etc.
προ·κάρηνος, ος, ον [ᾰ] qui tombe la tête en avant, Anth. 7, 632 ; 9, 533 ; Mus. 338, etc.
Étym. π. κάρηνον.
προκάρηνος, mit dem Kopfe voran, kopfüber ; Diod. 15 (VII.632, vgl. IX.533), Nonn. D. 11.145, 217.
προκάρηνος
προ-κάρηνος (ᾰ), ον,
κάρηνον
- head-foremost, Anth.