προκαλινδέομαι

προκᾰλινδέομαι, Pass.,

• fall prostrate before another, Lat. provolvi ad genna, Isoc. 4.151 (v.l. προκυλ-), D. 19.338, etc.; τῶν ποδῶν Aristaenet. 1.27; τοῦ Καίσαρος Anon. ap. Suid.; ἴχνεσι τοῖς ἐμοῖς Jul. Ep. 205.