προπιστόω
προ·πιστόω-ῶ (pf. pass. προπεπίστωμαι) rendre croyable auparavant, d’où au pass. devenir croyable auparavant, Sext. P. 1, 116 ; M. 8, 62, etc. par conject.
προπιστόω, vorher beglaubigen ; προπεπιστωμένης τῆς ἀποδείξεως, S.Emp. pyrrh. 1.116 ; adv.phys. 2.122, u. öfter, immer mit der v.l. προπεπιστεῦσθαι.