προπολεμέω
προπολεμέω, to make war for
προπολεμ-έω,
- make war for or in defence of, τῆς χώρας Isoc. 14.33; τῶν ἄλλων Plb. 2.48.1, etc.; τισὶ τῆς ἀρχῆς with . . for . ., D.H. 6.49; ὑπὲρ [τῆς πόλεως] Pl. R. 429b, cf. OGI 56.12 (Canopus, iii B.C.): abs., οἱ προπολεμοῦντες the guards or defenders of a country, Pl. R. 423a; τὸ προπολεμοῦν ib. 442b, 547d, Arist. Pol. 1279b3; τὸ προπολεμῆσον the body intended to act as guards, ib. 1291a7.
προ·πολεμέω-ῶ, combattre pour, gén. Pol. 2, 48, 1, etc. ; avec ὑπέρ et le gén. Plat. Rsp. 429b ; abs. οἱ προπολεμοῦντες, Plat. Rsp. 423a ; ou τὸ προπολεμοῦν, Plat. Rsp. 442b, etc. les défenseurs d’un pays ; fig. Plat. Rsp. 429b ; DH. 6, 49 ; App. Civ. 4, 118.
προπολεμέω, vor Einem od. eher als ein Anderer für Einen Krieg führen ; προπολεμεῖ τε καὶ στρατεύεται ὑπὲρ αὐτῆς Plat. Rep. IV.429b, öfter ; τῶν ἄλλων Pol. 2.48.1 ; τῆς Βιθυνίας Plut. Luc. 6.
προπολεμέω
fut. ήσω
- to make war for or in defence of another, τινός Isocr., etc.; ὑπέρ τινος Plat.: absol., οἱ προπολεμοῦντες the guards or defenders of a country, Plat.; τὸ προπολεμῆσον the body intended to act as guards, Arist.