προποιέω
προποιέω, to do before
προποιέω,
- do before or beforehand, π. χρηστὰ ἔς τινα Hdt. 1.41; π. τι, opp. προπαθεῖν, D.C. Fr. 54.6, cf. Id. 38.11: abs., μὴ διαφθαρῆναι . ., ἀλλὰ προποιῆσαι make the first move, Th. 3.13:—Pass., τὰ -πεποιημένα works already carried out, IG 7.3073.27 (Lebad., ii B.C.).
- II make beforehand, prepare, προεπεποίητο αὐτῷ προεξέδρη Hdt. 7.44; ὑγίειαν Gal. 5.833.
προ·ποιέω-ῶ :
1 faire auparavant : χρηστὰ ἔς τινα, Hdt. 1, 41, du bien à qqn ; abs. prendre l’offensive, Thc. 3, 13 ||
2 préparer, Hdt. 7, 44 ; Isocr. 302e.
προποιέω, 1) vorher, zuvor, eher tun, χρηστὰ ἔς τινα, Her. 1.41.
2) vorhermachen, vorbereiten ; προεπεποίητο αὐτῷ προεξέδρη, Her. 7.44 ; Thuc. 3.13.
2) vorhermachen, vorbereiten ; προεπεποίητο αὐτῷ προεξέδρη, Her. 7.44 ; Thuc. 3.13.
προποιέω
fut. ήσω
- Ito do before or beforehand, Hdt.; absol., προποιῆσαι to make the first move, Thuc.
- IIto prepare beforehand, plup. pass. προεπεποίητο Hdt.