προπομπός
προπομπός, escorting
προπομπ-ός, όν,
- escorting, esp. in procession, λόχος X. Cyr. 4.5.17: c. acc., χοὰς π. carrying drink-offerings in procession, A. Ch. 23 (lyr.).
- II Subst., conductor, escort, protector, Id. Pers. 1036 (lyr.), X. Cyr. 3.1.2; of Hermes, Alex. 89; of the Furies, A. Eu. 206; of priestesses of Athena, ib. 1005 (anap.); of attendants in a funeral procession, Id. Th. 1074 (anap.); π. τιρώνων PLips. 35.5 (iv A.D., cf. Arch.Pap. 3.563).
προπομπός, οῦ (ὁ, ἡ) qui accompagne, qui escorte, Xén. Cyr. 4, 5, 17 ; subst. celui qui accompagne, d’où conducteur, protecteur, Eschl. Pers. 1036 ; Xén. Cyr. 3, 1, 2, etc. ; en parl. des Furies, Eschl. Eum. 206 ; des prêtresses d’Athèna, Eschl. Eum. 1005 ; particul. qui suit un convoi funèbre, Eschl. Sept. 1069.
Étym. προπέμπω.
προπομπός, begleitend, Aesch. Ch. 23, u. subst., γυμνός εἰμι προπομπῶν, Pers. 993 ; ἡμεῖς μὲν ἴμεν καὶ συνθάψομεν αἵδε προπομποί, Spt. 1061 ; Xen. Cyr. 3.1.2.
προπομπός, όν
προπέμπω
- Iescorting, esp. in a procession, Xen.: c. acc., πρ. χοάς carrying drink-offerings in procession, Aesch.
- IIas Subst. a conductor, escort, attendant, Aesch., Xen.