πρόσνευσις
πρόσνευσις, a nodding to, decision
πρόσνευσις, εως, ἡ,
- ‘penchant’, Cic. Att. 5.4.2.
- II Astron., inclination, Ptol. Alm. 5.5, Procl. Hyp. 1.30 (pl.); approach, of a planet, Vett.Val. 215.10; direction of a falling body, Ptol. Alm. 1.7 (pl.).
πρόσνευσις, εως (ἡ)
1 tendance d’un corps à tomber, Ptol. 1, 2, 3 ||
2 assentiment, Cic. Att. 5, 4, 2.
Étym. προσνεύω.
πρόσνευσις, ἡ, das Zuneigen, die Neigung eines fallenden Körpers, Sp.
πρόσνευσις, εως,
- a nodding to, decision, Cic. from προσνεύω