προσνωμάω
προσνωμάω, to put to one’s lips
προσνωμάω,
- approach, S. Ph. 717 (lyr.); but εἰς ὕδωρ ἀεὶ προσενώμα moved himself to it, Sch.ad loc.
προσ·νωμάω-ῶ, s’avancer vers, avec εἰς et l’acc. Soph. Ph. 717.
προσνωμάω, sich hinzubewegen, hinzugehen, εἰς ὕδωρ, Soph. Phil. 709.
προσνωμάω
fut. ήσω
- to put to oneʼs lips, ὕδωρ (to be supplied), Soph.