πρόσμιξις
πρόσμιξις, εως (ἡ) action d’attaquer, attaque, assaut, combat, Thc. 5, 72 ; DC. 40, 2, etc.
Étym. προσμίγνυμι.
πρόσμιξις, ἡ, Zumischung, Ankunft, Angriff, τοὺς πολεμίους φθάσαι τῇ προσμίξει, Thuc. 5.72 ; übh. Annäherung, Sp., wie DC. 40.2.