πρόσμορος
πρόσμορος, doomed to woe
πρόσμορος, ον,
- doomed to woe, corrupt in A. Th. 576.
πρόσμορος, vom Geschicke zugeteilt, vom Geschicke zum Unglück bestimmt, zw. L. bei Aesch. Spt. 558.
πρόσμορος
πρόσ-μορος, ον,
- doomed to woe, Aesch.