πρόσπηγμα
πρόσπηγμα, that which gathers and hardens on a place
πρόσπηγμα, ατος, τό,
- that which gathers and hardens on a place, Hp. Prorrh. 2.23 (pl.).
- II part of a ship, Hsch. (pl.).
πρόσπηγμα, ατος (τὸ) mucosité durcie, concrétion, caillot, Hpc. Prorrh. 106.
Étym. προσπήγνυμι.
πρόσπηγμα, τό, das Darangesteckte, bei Hesych. ein Teil des Schiffes.