προσπίτνω
προσπίτνω, προσπίτνω, fall upon, embrace (verb)
προσπίτνω, poet. for προσπίπτω (v. πίτνω),
- fall upon a personʼs neck, embrace, τοῖς φιλτάτοις E. El. 576; νεκρῷ Id. Med. 1205; ἀμφὶ γενειάδα Id. HF 1208 (lyr.).
- 2 come in, come upon the scene, Id. Ph. 1429.
- II of things, fall upon, ἰοὶ προσπίτνοντες ὤλλυσαν A. Pers. 461; of passion, σοὶ φρενῶν χόλος π. E. Med. 1266 (lyr.).
- III fall down to or before, supplicate, abs., αἰτοῦ δὲ προσπίτνουσα S. El. 453: c. dat., προσπίτνομέν σοι Id. OC 1754 (anap.): more freq. c. acc., A. Pers. 152 (anap.), E. Ph. 924, Andr. 537 (anap.), Tr. 762; ἐμὸν γόνυ Id. Supp. 10; μνῆμα Id. Hel. 64; προσπίτνω σε γόνασι S. Ph. 485; γονυπετεῖς ἕδρας π. τινά fall before one in kneeling posture, E. Ph. 293 (lyr.): c. inf., π. σε μὴ θανεῖν I beseech thee that I may not die, Id. El. 221.
- IV fall upon, attack, τινα Id. Ba. 1115.
προσ·πίτνω (seul. prés.)
1 tomber sur, abs. Eschl. Pers. 461 ; fig. τί σοι χόλος προσπίτνει; Eur. Med. 1266, pourquoi la colère te saisit-elle soudainement ? particul. se jeter sur qqn pour l’embrasser, dat. Eur. El. 576, etc. ; ἀμφί et l’acc. Eur. H.f. 1208 ||
2 tomber devant qqn pour le supplier, abs. Soph. El. 453 ; πρ. τινί, Soph. O.C. 1754 ; ou l’acc. τινά, Eur. Ph. 924, etc. devant qqn ; γόνυ τινός, Eur. Suppl. 10 ; τινὰ γόνασι, Soph. Ph. 485, tomber aux genoux de qqn ; τινὰ μή avec l’inf. Soph. El. 221, tomber aux genoux de qqn pour le supplier de ne pas, etc.
1. abs. neervallen:
2. met dat.
a. overvallen, overkomen:
b. in de armen vallen,
3. met acc.
a. zich werpen op:
b. neervallen voor, neervallen bij (als smekeling);
προσπίτνω
poet. for προσπίπτω
- Ito fall upon a personʼs neck, τινί Eur.; ἀμφὶ σὰν γενειάδα Eur.
- 2to come in, come upon the scene, Eur.
- IIof things, to fall upon, of arrows, Aesch.; of anger, Eur.
- IIIto fall down to or before, supplicate, Soph.; c. dat., προσπίτνομέν σοι Soph.; but more commonly c. acc., Aesch., etc.; προσπίτνω σε γόνασι Soph.:—c. inf., πρ. σε μὴ θανεῖν I beseech thee that I may not die, Soph.