σιτοποιϊκός
σιτοποιϊκός, ή, όν [σῑ] qui concerne la préparation du pain ou des aliments, Xén. Cyr. 6, 2, 31 ; Œc. 9, 9 ; Pol. 1, 22, 7.
Étym. σιτοποιός.
σιτοποιϊκός, [σῑ], ή, όν, zur Zubereitung des Getreides, Mehls, Brotes, der Speisen gehörig ; ὄργανον, von der Handmühle, Xen. Cyr. 6.2.31 ; μηχάνησις, Pol. 1.22.7.