σιωπηλός
σιωπηλός, silent, still, quiet
σῐωπ-ηλός, ή, όν,
- silent, E. Med. 320, Arist. Pr. 953b1, Plu. Aud. 2.47d; σιωπηλότερος τῶν Πυθαγόρᾳ τελεσθέντων Prov. ap. Suid. s.v. σιωπή; τὸ σ. taciturnity, Plu. Fab. 1: of things, σ. κίθαρις Call. Ap. 12; θάλασσα calm, Gal. 6.709. Adv. -λῶς Poll. 5.147.
- II σιωπηλόν, τό, = κατακάλυμμα, Sm. Is. 47.2; cf. σιώπησις.
σιωπηλός, ή, όν, de caractère silencieux, réservé, discret, taciturne, Eur. Med. 320 ; Arstt. Probl. 30, 1, 6 ; Call. Ap. 12 ; Plut. M. 506 ; τὸ σιωπηλόν, Plut. Fab. 1, M. 47d, la taciturnité ||
Cp. -ότερος, Prov. (Suid. vo σιωπή) ; sup. -ότατος, Plut. M. 506a.
Étym. σιωπάω.
σιωπηλός, schweigend, verschwiegen, schweigsam ; Eur. Med. 320 ; Call. Del. 302 ; Plut. Agesil. 29 ; neben αἰδήμων, de audit. 10.
σιωπηλός, ή, όν
σιωπάω
- silent, still, quiet, Eur.