σιωπηρός
σιωπηρός, silent
σῐωπ-ηρός, ά, όν,
- = foreg. [σιωπηλός], AP 7.199, 211 (both Tymn.); σιωπηρότερος (-ηλότερος as cited in Ath. 5.188a) X. Smp. 1.9. Adv. -ρῶς Gloss.
σιωπηρός, ά, όν, c. σιωπηλός, Anth. 7, 199, 211 ||
Cp. -ότερος, Xén. Conv. 1, 9.
Étym. σιωπάω.
σιωπηρός, minder gebr. Nebenform für σιωπηλός, L. Dind. u. Bornem. Xen. Symp. 1.9 ; vgl. B.A. 113 ; νυκτὸς ὁδοί, Tymn. 2 (VII.199).