σκαιότης

σκαι-ότης, ητος, ἡ, (σκαιός III)

• awkwardness, ἀγνωμοσύνη καὶ σ. Hdt. 7.9.βʹ; αὐθαδία τοι σκαιότητʼ ὀφλισκάνει S. Ant. 1028; ἐν ἀμαθίᾳ καὶ σ. Pl. R. 411e; σ. πλουσία, opp. σοφὴ πενία, Critias 29 D.; σ. τῶν τρόπων D. 6.19.

σκαιότης, ητος, ἡ, linkisches Wesen, ungesittetes, grobes Betragen, Ungeschicklichkeit ; Unerfahrenheit, Unwissenheit ; καὶ ἀγνωμοσύνη, Her. 7.9.2 ; ἐν ἀμαθίᾳ καὶ σκαιότητι ζῇ, Plat. Rep. III.411e ; διὰ σκαιότητα τῶν τρόπων τῶν μετὰ ταῦτʼ οὐδὲν προόψεσθαι, Dem. 6.19 ; Folgde, wie Pol. 32.19.4, Luc. Tim. 44 ; τρόπου, Alciphr. 3.22.

σκαιότης, ητος, ἡ, σκαιός III.

• lefthandedness, awkwardness, Hdt., Soph., etc.