σκίμπτομαι
σκίμπτομαι, place firmly
σκίμπτομαι, = σκήπτω,
- press forward, ἄροτρον σκίμψατο καὶ βόας Pi. P. 4.224; cf. ἀποσκίμπτω.
- II Pass., ἢν [τὸ ῥῆγμα] ἐς τὴν φλέβα σκιμφθῇ fall upon it, Hp. Morb. 1.20.
- III metaph., ἄστυ Λινδόθεν ἀρχαίῃ σκιμπτόμενον γενεῇ boasting its ancient descent from Lindus, Call. Aet. Oxy. 2080.49 [Fr. 43.47 Pf.].
σκίμπτομαι
- 1set fast, place firmly ἀλλʼ ὅτʼ Αἰήτας ἀδαμάντινον ἐν μέσσοις ἄροτρον σκίμψατο καὶ βόας P. 4.224
σκίμπτομαι,
= σκήπτομαι
- to allege, Pind.