σκίρτημα

σκίρτ-ημα, ατος, τό,

• bound, leap, esp. of restive or frightened animals, ἐμμανεῖ σ. ᾖσσον A. Pr. 675, cf. 599 (lyr.); ποδῶν σκιρτήματα ἔλαυνε E. HF 836, cf. Hec. 526, etc.

σκίρτημα, τό, Sprung, Tanz ; ἐμμανεῖ σκιρτήματι ᾖσσον, Aesch. Prom. 678 ; Βάκχου, Eur. Bacch. 169 ; ποδῶν σκιρτήματα, Herc.Fur. 836 ; Sp., wie Plut., Luc. Bacch. 5.

σκίρτημα, ατος, τό, from σκιρτάω

• a bound, leap, Aesch., Eur.