σκίρτησις
σκίρτησις, a bounding, leaping
σκίρτ-ησις, εως, ἡ,
- bounding, leaping, Plu. Cleom. 34, Suav. 1091d.
- 2 rioting, uproar, σκιρτήσεις ἐθνῶν Alex. 341f.
σκίρτησις, εως (ἡ)
1 action de bondir, Plut. Cleom. 34, M. 1091c, etc. ||
2 fig. soulèvement, révolte, Plut. M. 341f.
Étym. σκιρτάω.
σκίρτησις, ἡ, das Springen, Hüpfen, Tanzen, Plut. Cleom.34, non posse 7 ; – ἐθνῶν, Aufstand, de Alex. fort. 2.10.
σκίρτησις, εως,
from σκιρτάω
- a bounding, leaping, Plut.