σκαφή
σκαφή, digging
σκᾰφ-ή, ἡ,
- digging, PSI 6.595.3 (iii B.C.), Procl.ad Hes. Op. 569, cf. Hdn.Gr. 1.345.
σκαφή, ῆς (ἡ) [ᾰ]
1 action de fouir, Procl. Hes. O. 569 ||
2 c. κατασκαφή, App. Lib. 136.
Étym. σκάπτω.
σκαφή, ἡ, das Graben, zw.