σκαφεύς
σκαφεύς, a digger, delver, ditcher
σκᾰφ-εύς, έως, ὁ, (σκάπτω)
- digger, delver, E. El. 252, Archipp. 44, BGU 1538 (Ptolemaic), Arch.Pap. 5.381 (i A.D.).
- II = σκαφηφόρος, Com.Adesp. 1144.
σκαφεύς, έως (ὁ) [ᾰ] celui qui travaille à creuser la terre (laboureur, vigneron, etc.) Alcm. 59 ; Eur. El. 252 ; Archipp. (Com. fr. 2, 727).
Étym. σκάπτω.
σκαφεύς, ὁ, der Grabende, der Gräber ; Eur. El. 252 ; Phryn. in B.A. 62.
σκαφεύς
σκᾰφεύς, έως, ὁ,
σκάπτω
- a digger, delver, ditcher, Eur.