σκυλήτρια
σκυλήτρια, she who strips a slain enemy
σκῡλ-ήτρια, ἡ,
- she who strips a slain enemy, παρθένος Lyc. 853 codd. (dub. l.).
σκυλήτρια, ας [ῡ] adj. f. qui dépouille les ennemis tués, ép. d’Athèna, Lyc. 853.
Étym. σκυλάω.
σκυλήτρια, [ῡ], ἡ, die dem getöteten Feinde die Rüstung Abnehmende, Lycophr. 853.