σπάργανον

σπάργᾰν-ον, τό, (σπάργω)

• band for swathing infants, h.Merc. 151, 306, Pi. N. 1.38: mostly in pl., swaddling-clothes, h.Merc. 237, Pi. P. 4.114; παῖς ἔτʼ ὢν ἐν σπαργάνοις A. Ch. 755, cf. 529, 759, Ag. 1606; εἰς σπάργανά μʼ αὐτὸς ἔθηκεν Epigr.Gr. 314.6 (Smyrna, iii A.D.); ἐκ πρώτων σ. ab incunabulis, S.E. M. 1.41; τὰ τῆς γεννήσεως εὐτελῆ σ. a mean origin, Hdn. 7.1.2:—hence,
• • • 2 in Trag. and Com., objects left with an exposed child, the marks by which a personʼs true birth and family are identified (Lat. crepundia, monumenta), S. OT 1035, Men. Pk. 15, Donat. ad Ter. Eun. 753; so prob. τούτου (sc. τοῦ Τηλέφου) δὸς . . μοι τὰ σ. Ar. Ach. 431.
  • II a plant, = ὠκιμοειδές, f.l. for σπαργάνιον, Ps.-Dsc. 4.28.

σπάργανον, τό, Windel, für kleine Kinder ; H.h. Merc. 151, 237 ; Pind. N. 1.38, P. 4.114 ; συνεξελαύνει τυτθὸν ὄντʼ ἐν σπαργάνοις, Aesch. Ag. 1588, vgl. Ch. 522 ; παῖς ἔτʼ ὢν ἐν σπαργάνοις, 744 ; Soph. O.R. 1035, ebenfalls im plur., wie Eur. immer ; ἀπὸ νηπιότητος καὶ ἐκ πρώτων σπαργάνων, S.Emp. adv. math. 41 ; bei Ar. Ach. 406 = Lumpen.

σπάργᾰνον

• 1swaddling clothes “τοί μʼ πέμπον σπαργάνοις ἐν πορφυρέοις” P. 4.114 κροκωτὸν σπάργανον ἐγκατέβα N. 1.38 μελέων ἄπο ποικίλον [σπά]ργανον ἔρριψεν (sc. Ἡρακλέης) Πα. 20. 12. ἐν ᾇ πρῶτον εὐνάσθην ἀγαπατὸς ὑπὸ σπαργάνοις fr. 193.

σπάργανον σπάργᾰνον, ου, τό, σπάργω

• a swathing band, and in pl. swaddling-clothes, Hhymn., Pind.; παῖς ἔτʼ ὢν ἐν σπαργάνοις Aesch.; tokens by which a person is identified, Lat. monumenta, crepundia, Soph., Ar.