σπανιστός
σπανιστός, scanty
σπαν-ιστός, ή, όν, of things,
- scanty, δωρήματα S. OC 4; scarce, ἄρωμα Philostr. VS 2.25.5; ἐν σπανιστοῖς ἔκειτο ib. 2.21.3.
- II of a country, σπανιστὴ καρποῖς stinted of . ., Str. 15.3.1.
σπανιστός, ή, όν [ᾰ]
1 mesuré avec parcimonie, d’où rare, insuffisant, Soph. O.C. 4 ||
2 qui manque de, gén. Str. 727.
Étym. vb. de σπανίζω.
σπανιστός, pass., woran man Mangel leidet, sparsam, kärglich, δωρήματα, Soph. O.C. 4 ; – act., Mangel leidend, dürftig, καρπῶν, an Früchten, Strab. XV.von einem Lande.
σπανιστός
σπᾰνιστός, ή, όν
σπανίζω
- of things, scanty, Soph.