σπαράσσω

σπᾰράσσω, Att. σπαράττω Ar. Ach. 688, etc., fut. -ξω A. Pr. 1018: aor. ἐσπάραξα Babr. 95.40, (κατ-) Ar. Ach. 688, etc., fut. -ξομαι E. Andr. 1209 (in IA 1458 σπαράσσεσθαι is restored for σπαράξεσθαι in pass. sense):—Pass. pf. ἐσπάρακται (δι-) Eub. 15.3:—

• tear, rend, esp. of dogs, carnivorous animals, and the like, σάρκας ἐσπάρασσʼ ἀπʼ ὀστέων E. Med. 1217; σ. τὰς γνάθους Ar. Ra. 428:—Med., σπαράσσεσθαι κόμαν tear oneʼs hair, E. Andr. 1209 (lyr.).
• • • 2 rend asunder, φάραγγα βροντῇ . . πατὴρ σπαράξει A. l.c.
    • 3 metaph., pull to pieces, attack, ἄνδρα σπαράττων καὶ ταράττων καὶ κυκῶν Ar. Ach. 688; σ. τινὰς τῷ λόγῳ ὥσπερ σκυλάκια Pl. R. 539b; τὰς ἀρχάς D. 25.50, cf. Ar. Pax 641, PPetr. 2 p.57 (iii B.C.), Herod. 5.57, Teles p.19 H.:—Pass., λώβαισι . . ἐσπαραγμένους Lyc. 656.
    • 4 Medic., σ. τὸ στόμα τῆς κοιλίας provoke sickness, Gal. 11.57; cf. σπαρακτέον:—Pass., σ. ἀνημέτως retch without being able to vomit, Hp. Coac. 546.
    • • b convulse, of an evil spirit, Ev.Marc. 1.26.

σπαράσσω, att. -ττω, zerren, zupfen, zerreißen, zerfleischen ; φάραγγα βροντῇ καὶ κεραυνίᾳ φλογὶ πατὴρ σπαράξει τήνδε, Aesch. Prom. 1020 ; σάρκας ἐσπάραξʼ ἀπʼ ὀστέων, Eur. Med. 1217 (vgl. Plut. Artax. 18 Luc. Tox. 43); auch med., οὐ σπαράξομαι κόμαν, Andr. 1210 ; ἄνδρα σπαράττων καὶ ταράττων καὶ κυκῶν, Ar. Ach. 658 ; τῷ ἕλκειν καὶ σπαράττειν τῷ λόγῳ τοὺς πλησίον, Plat. Rep. VII.539b, schmähen, wie σπαράττειν τὰς κληρωτὰς ἀρχάς, Dem. 25.50 ; ὑπὸ πιθήκων καὶ ἀλωπέκων σπαράττεσθαι, Luc. Alex. 2 ; λώβαις σπαράττειν τινά, Einen durch Schmach und Verderben zu Grunde richten, Lycophr. 656.

σπαράσσω akin to σπαίρω

• • • 1to tear, rend in pieces, mangle, Lat. lacerare, Eur., Ar.:—Mid., σπαράσσεσθαι κόμας to tear oneʼs hair, Eur.
    • 2to rend asunder, Aesch.
    • 3metaph. to pull to pieces, attack, Lat. conviciis lacerare, Ar., Plat.