σπειρόω
σπειρόω, to be coiled
σπειρόω, (σπεῖρον)
- = σπαργανόω, Call. Del. 6, Jov. 33.
- II Pass., to be coiled, of a blood-vessel, περί τι Hp. Oss. 15.
σπειρόω-ῶ :
1 envelopper de langes, Call. Del. 6, etc. ||
2 ramasser, concentrer autour, Hpc. 278, 47 ; 279, 15.
Étym. σπεῖρον.
σπειρόω, wie σπειράω, einwickeln, bes. ein Kind einwindeln, Callim. Del. 6, zw., s. Lobeck Phryn. 204.