σπεῖρος
σπεῖρος, coats
σπεῖρος, εος, τό,
- = σπεῖρον: metaph., βολβῶν σπείρεα the coats of onions, Nic. Th. 882.
σπεῖρος, εος-ους (τὸ) enveloppe, particul. en parl. d’oignons, tunique des bulbes, Nic. Th. 882.
Étym. σπεῖρα.
σπεῖρος, τό, = σπεῖρον ; Nic. Th. 3.882 βόλβων σπείρεα, die Häute der Zwiebeln.