About Report a problem

Menu

σπείρω

σπείρω, to sow

σπείρω, Aeol. σπέρρω Sch.D.T. p.117 H., EM 300.19: Ion. impf. σπείρεσκον Hdt. 4.42: fut. σπερῶ E. El. 79, Pl. Phdr. 276d; Aeol. σπέρσω Sch. E. Hec. 202: aor. ἔσπειρα A. Th. 754 (lyr.), Hdt. 7.107, Pl. Ti. 41c: pf. ἔσπαρκα Polyaen. 2.1.1, etc.:—Med., aor. inf. σπείρασθαι A.R. 3.1028; aor. 2 σπαρέσθαι dub. l. in Polyaen. 8.26:—Pass., fut. σπᾰρήσομαι LXX Na. 1.14, (δια-) D.S. 17.69: aor. ἐσπάρην [ᾰ] S. OT 1498, Th. 2.27: pf. ἔσπαρμαι E. HF 1098, Ar. Ra. 1206, Pl. Lg. 693a, etc.:—
  • sow,
    • I sow seed, c. acc., [κέγχρους] Hes. Sc. 399; σῖτον Hdt. 4.17; στάχυν E. Cyc. 121; of Cadmus, σ. γηγενῆ στάχυν Id. Ba. 264 (so in Med., σπείρασθαι ὀδόντας A.R. 3.1028): abs., sow, Hes. Op. 391; opp. θερίζω, Ar. Av. 710, etc.: metaph., θερ. καὶ σ. ταῖς γλώσσαις, of corrupt orators, ib. 1697 (lyr.); καρπὸν ὧν ἔσπειρε θερίζειν Pl. Phdr. 260d; αἰσχρῶς μὲν ἔσπειρας κακῶς δὲ ἐθέρισας Gorg. 16: prov., εἰς πέτρας τε καὶ λίθους σ. Pl. Lg. 838e; σ. κατὰ πετρῶν, i.e. εἰς πέλαγος (cf. σπέρμα I.1), Luc. Am. 20.
      • 2 engender, beget offspring (cf. II.2), S. Aj. 1293, Tr. 33, E. Ion 49, etc.; οἱ σπείραντες the parents, IG 3.1339, cf. 14.1794 (Rome); ἄθυτα παλλακῶν σπέρματα σ. Pl. Lg. 841d:—Pass., spring or be born, ὅθενπερ αὐτὸς ἐσπάρη S. OT 1498, cf. E. Ion 554 (troch.), Pl. R. 460b; πρὸ τοῦ Ζήνωνα . . σπαρῆναι before Z. was begotten, Phld. Rh. 2.110 S.
      • 3 scatter like seed, strew, χρυσὸν καὶ ἄργυρον Hdt. 7.107; σ. φλόγα Trag.Adesp. 85; of liquids, scatter or sprinkle, ἐκ τευχέων σ. δρόσον E. Andr. 167; spread abroad, extend, σ. ἀγλαΐαν νάσῳ Pi. N. 1.13; spread rumour, σ. ματαίαν βάξιν S. El. 642; μὴ σπεῖρε πολλοῖς τὸν παρόντα δαίμονα do not speak of it indiscriminately, Id. Fr. 653:—Pass., to be scattered or dispersed, ἐσπαρμένος κατὰ . . πόλιν, of the ashes of Solon scattered over Salamis, Cratin. 228; τόξα δʼ ἔσπαρται πέδῳ E. HF 1098; of persons, ἐσπάρησαν καθʼ Ἑλλάδα Th. 2.27; ἐσπαρμένοι εἰς ἁρπαγήν X. HG 3.4.22; κατὰ χώραν ib. 6.2.17; ἔσπαρται λόγος E. Fr. 846 ap. Ar. Ra. 1206.
    • II sow a field, νειόν Hes. Op. 463; γῆν, τέμενος, πεδιάδα, Hdt. 4.42, 9.116, 122; ἄρουραν A. Fr. 158; ἡ σπειρομένη Αἴγυπτος the arable part of Egypt, Hdt. 2.77; τυχεῖν μὲν ἤδη ʼσπαρμένα Ar. Pax 1140; ἀροῦται καὶ σπείρεται τὸ Θηβαίων ἄστυ Din. 1.24: prov., πόντον σπείρειν, of lost labour, Thgn. 106, 107: metaph., καινοτάταις σ. διανοίαις Ar. V. 1044; σ. εἰς ἀρετῆς ἔκφυσιν Pl. Lg. 777e; τοὺς ἐν γράμμασι κήπους Id. Phdr. 276d.
      • 2 of procreation, ματρὸς . . σ. ἄρουραν A. Th. 754; σ. τέκνων ἄλοκα E. Ph. 18; σ. λέχη Id. Ion 64; ἣν ἔσπειρε, i.e. his wife, Lib. Or. 37.9; v. supr. I.2.

Saved

Recent